12 yaşımdan beri hiç bir zaman zayıf olmadım, hatta çoğunlukla normal kilolunun üzerindeydım. Evlendikten sonra kilo verip 6o kiloyu gördüm yılların ardından. Ebru Şallı'nın biz Türk kadınlarında oluşturduğu bilinç altıyla "biz de başarabiliriz!" gibi söylemlerimle hızla kilo almakta olan yakın arkadaşlarımı çıldırttığımı hatırlıyorum. Ama kendi hamileliğim geldiğinde gerçekten bir mucize oldu. 63 kilo ile hamile kalıp 69 ile doğuma gidip ertesi hafta 67'dim. Tabiiki yakımıdaki teyzelerim ve onların gazıyla eşim "sen ne biçim hamilesin, o karnındaki çocuğa hiç bakmadın" gibi söylemlerle beni ezikleseler ve ben de ara ara o psikolojiye kapılsam da son ayımda dizanteri olmama rağmen kızım 3 kilonun üzerinde doğdu. Şimdi ise 4.-5. aylarına gelip yavaştan kilo almaya başlayan arkadaşlarım beni arıyorlar, sırrım ise şöyleydi. Öncelikle ASLA diyet, zayıf kalmak gibi birşey amaçlamamıştım, hatta doktorların tavsiyesi olan 12 kilo almam da beni üzmeyecekti ama sonuç böyle oldu. Van depremi dolayısıyla işimden rapor alıp ailemin yanında kalınca tek işim kendime bakmaktı, bende dibine vurdum. İnternetten her gün bebeğe kilo aldıran, besleyen besinleri araştırıyor ve gün geçtikçe uzayan bir liste oluşturuyordum ve hergün + - koyuyordum. Bunları istemesem de zorla yemeye çalıştığım için diğer besinlere yer kalmıyordu , dolayısıyla hiç azimsiz biri olarak amaçlamadan bir diyet yapmış oldum. Bu listedekiler hamile olmasam asla yemediğim gayet sağlıklı yiyeceklerdi, aklımda kalan çizelgemdeki bazı gıdalar:
1 kibrit kutusu peynir (Normalde asla yemem)
1 yumurta (Normalde asla yemem)
5 fındık
3 ceviz (Normalde asla yemem)
10 bardak su (suyu çok az içerdim eskiden)
bir avuç kuru üzüm (Normalde asla yemem)
yarım muz
1 kivi
5 badem
1 yemek kaşığı keçiboynuzu pekmezi (Normalde asla yemem)
1 yemek kaşığı üzüm pekmezi
5 fındık
2 hurma (Normalde asla yemem)
2 bardak süt (Normalde asla yemem)
bir yemek kaşığı kuşburnu marmelatı (sırf bebek için kendi elimle yapmıştım)
İşte liste böyle uzuyor, önemli olan her gün +- koymak, sürecin sonunda baktım ki hiç kilo alamıyorum, karnım da içe doğru genişmiş hamile olduğum belli bile değil, sonuçta doğum sonrası verilecek pek kilom yoktu, karın çatlağı da sanırım az kilo alımına bağlı hiç olmadı. Ama sakın yanlış anlaşılmasın bence de 10 kilo gibi alınmalı, çünkü 4-5 kilo hamilelik kurallarına aykırı, çünkü zaten bebek 3 kilo olsa, plesanta ağırlığı ve kan, damar artışım var , yani et buradaysa kedi nerede,kedi buradaysa et nerede olayı. Ama ben diyet yapmadığım için kendimi suçlu hissetmiyorum, ikimizin de sağlığı iyiydi şükür.
Bu arada ben 8. ayda dizanteri oldum, ishalden dolayı bebek normaldeyken bir iki hafta geriye düştü, ne yapsam ne yapsam, zaten çok iyi besleniyorum, ama sonuda patates haşlama-muz veee kuru üzüm üçlüsüyle Allah'ın izniyle normale döndük. Yuakarıdaki listemde tecrübeme binaen en iyi gıda kuru üzümdür, hem kolay ulaşılabilir hem de en etkili.
Doğumdan sonrası ise herşey tersine döndü en ileri derecede mastit oldum, operasyon geçirdim, sol göğsümde süz azaldı, bebek kilo almadı, ben de kafayı sütle bozdum ye Allah ye , çok şükür bebeğe kiloları aldırdık ama ben de aldım(: şimdi tekrar 67'yim. Süt döneminde nasıl kendime baktığımı ise hiç antamayım kafayı yiyip, sabah 6 da kalkıp yarımşar saat arayla besleniyordum resmen.
Bu arada yeni projem günlük 100 sayfa kitap okumak. Üç gündür gayet güzel gidiyor, 3. gün 360 sayfa bitmiş oldu. Çocukluğuma bir kaçamak yapıp, Franches Hodgson Burnett'in Gizli Bahçesi'ni okudum. Biraz sıkıntıda olduğum şu günlerde beni dertlerimden de birazcık uzaklaştırıverdi.
Huzurla...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder